Om inconsistenties te voorkomen, mag er maar één taak tegelijk schrijfbewerkingen uitvoeren en mag er geen enkele taak leesbewerkingen VulkanBet uitvoeren tijdens schrijfbewerkingen. Hierbij is er dan sprake van een analoge multiplexer, ofwel een elektronische commutator. Als een soortgelijke functie met bijvoorbeeld 3 kanalen geïmplementeerd wordt, zou men de functie 3 maal in zijn geheel kunnen opbouwen, zoals aangegeven in het linkergedeelte van bovenstaande figuur. In voorbeeld 1 werd een voorbeeld van een digitaal hoortoestel gegeven, dat met één audiokanaal werkt. De taak bestaat meestal uit een of meer achtereenvolgende digitale bewerkingen, die door één processor wordt (of worden) uitgevoerd.
Als je eens iets anders wilt spelen dan patience, is hartenjagen een zeer interessant alternatief. In het rechtergedeelte van de figuur zijn een paar mogelijke voorbeelden van multiplexing weergegeven. Digitaal staat tegenover analoog, waarbij er tussen twee mogelijke waarden nog een theoretisch oneindig aantal (niet weergegeven) tussenwaarden zit.
Dit is een voorbeeld van een geklokt systeem, waarin alle toestandsveranderingen op de “tik” van de klok in gang gezet worden en voltooid zijn vóór de volgende tik. Geheugenfuncties zijn bijzonder, omdat deze binaire waarden kunnen onthouden, in de zin dat deze waarden op ieder gewenst moment kunnen worden gebruikt door andere logische functies en dat deze waarden door een of meer toegevoegde functies vastgelegd kunnen worden. Met combinaties van digitale bouwstenen, ook wel combinatorische logica genoemd, kunnen alle denkbare digitale functies ontworpen en gebouwd worden, zoals een rekenmachine of microprocessor. Net zoals in het decimale stelsel met meerdere cijfers willekeurig grote getallen kunnen worden gevormd, kan dit ook met meerdere bits. Een instantie van een binaire waarde wordt bit genoemd, een samentrekking van “binary digit”. Zo kunnen met een zevensegmentendisplay, voor één decimaal cijfer, 10 discrete waarden voor de toestand van ieder segment worden gekozen die voor de 7 segmenten gecombineerd corresponderen met de waarden 0 t/m 9 en die direct als cijfer herkenbaar zijn.
Omdat taken meestal maar met een klein deel van de opgeslagen informatie aan het werk zijn, hebben ze alleen daarvoor het fysieke geheugen nodig, de rest mag ook elders opgeslagen zijn. Bij Redundant Array of Independent Disks (RAID) worden N fysieke opslagmedia gebruikt om M informatiebestanden op te staan. In een andere context worden N geheugens gebruikt om M informatiebestanden op te staan.
Op deze wijze kunnen bijvoorbeeld de hoge frequenties selectief versterkt worden om een verminderde gevoeligheid van het oor voor deze frequenties te compenseren. Om dit te illustreren volgen twee schematische voorbeelden die passen op nevenstaande figuur. Een digitaal signaal kan met een elektrische geleider naar een dichtbijgelegen digitale bouwsteen getransporteerd worden, zoals binnen dezelfde geïntegreerde schakeling of hetzelfde elektronische paneel.
Het begrip “hardware” wordt gebruikt om fysieke elektronische componenten aan te duiden die een bepaalde digitale functie vervullen. Hierbij wordt gebruikgemaakt van het feit dat bij multiprocessing taken die staan te wachten het fysieke geheugen niet nodig hebben, zodat de gegevens die in het fysieke geheugen staan tijdelijk elders opgeslagen worden, meestal op een harde schijf. Bij een virtueel geheugen wordt 1 fysiek computergeheugen gebruikt om M computerprogramma’s ieder een privécomputergeheugen te geven, dat zelfs meer ruimte kan bieden dan het fysieke geheugen zelf. Vaak worden structuren bepaald door standaard-codecs voor audio-, video- en beeldinformatie met respectievelijk MP3, H.264 en JPEG als voorbeelden. Informatiestromen worden eerst opgeslagen in aaneengesloten datastructuren, het resultaat is een informatiebestand dat de complete informatiestroom bevat, bijvoorbeeld een complete videostroom. Voor het opslaan van informatiestromen die uit verschillende componenten bestaan, worden in het algemeen N datastructuren gebruikt om M componenten in op te slaan.
Dit proces wordt uitgevoerd door een analoog-digitaalomzetter, ook aangeduid met “AD-convertor” of “ADC”. Een alledaags voorbeeld is het meten van de lengte van een gegeven plank met een duimstok, met als resultaat een getal dat deze lengte van die plank aangeeft in centimeters. Als zowel snel als exact aflezen nodig zijn, wordt vaak van een gecombineerde weergave gebruikgemaakt, zoals bij een glazen cockpit. Het voordeel van de digitale uitlezing is dat deze exact is, een mogelijk nadeel is dat hierdoor onterecht de indruk van volstrekte betrouwbaarheid kan ontstaan. Voorbeelden van meetapparaten die vaak werken met een analoge uitlezing zijn klok, weegschaal, snelheidsmeter, thermometer en manometer. Wanneer het resultaat van een bewerking een digitale waarde naar de buitenwereld op moet leveren, wordt deze gewoonlijk als een getal weergegeven.
Er mag niet uitgekomen worden met harten zolang er nog geen harten is gespeeld in een vorige slag. In de eerste slag mag er geen harten gespeeld worden, en ook niet de schoppen dame. De speler met klaveren twee begint door er mee uit te komen. Het doel van Hartenjagen is om zo weinig mogelijk strafpunten (harten of de schoppen dame) te verzamelen. Hartenjagen gebruikt een standaard Frans kaartspel met 52 kaarten.